...

ÖZLEDİM...

Mon, 26 Oct 2009 00:04:00 +0200

çok özledim, kelimelerinin kıvrımlarına sığınmayı...
beni kaybetme korkuna, seni kaybetme korkumu ekleyince beynimin her bir hücresinin sızlamasını...
yanımdan ayrılma vakti geldiği zaman yaşadığın hüzünde şımarmayı çok özledim...

.. ( devamı )

NeDeN ???

Mon, 19 Oct 2009 22:43:00 +0300

yüreğim, yüreğinin yalnızlığına mı dost eylemişti kendini...umutsuzluğum yok mu olmak istemişti senin ellerinde...geç kalmışlıklarım son mu bulmayı arzulamıştı kollarında...

niye bağlanmıştım sana bu kadar? niye alamıyordum kendimi bakışlarının rüzgarından?

acıların, acılarıma tanıdık mı gelmişti...kırgınlıkların, kırgınlıklarımı temizlemek mi istemişti...yorgunluğum dinlenmek mi dilemişti gülüşünün büyüsünde...

niye bağlanmıştım sana bu kadar? niye alamıyordum kendimi bakışlarının rüzgarından?

her şeyin değiştiğine mi inanmıştım, gözlerin gözlerime değince...dünyamın dönmeye başladığı an mı s.. ( devamı )

ÖzLeDiM...

Sun, 11 Oct 2009 22:36:00 +0300

insanlara güvenmeyi,yüreğimi herkese hesapsızca açmayı özledim...
korkusuzca, ürkmeden, acabasız umutlanmayı özledim... gerçekleşeceğine inanarak hayal kurmayı, herşeyin tozpembe olduğu günlerimi özledim..
çocuk olmayı özledim, yaşamaktan duyduğum heyecanı, daha fazla yaşamak için daha az uyumayı özledim...
ne olursa olsun hayatın güzelliğini savunmayı özledim...
"ben"i özledim, gecenin karanlığından korkmayan, gülümsemeleri ışık saçan, 'bir gün herşeyin güzel olacağı' avuntusuna teslim olmuş "ben"i özledim...

GELSENE...

Sun, 04 Oct 2009 21:15:00 +0300

gelsene, getirsene sesini...temizlesene yüreğimi yalnızlığın çığlıklarından...
dönsene, bağışlasana bakışlarını bana...kaldırsana dünyayı omuzlarımdan...
nerdesin ? hadi gel ! taşıyamıyorum kendimi sen olmayınca, dinlenemiyorum yorgunluklarımdan gözlerini göremeyince, dayanamıyorum yaşama, rüzgarında savrulmayınca...
gelsene, gel de sıyrılalım şu yeryüzünden, uzaklara düşelim her türlü çirkinlikten, huzura boyayalım ruhumuzu da saklayalım kendimizi herkesten.
nerdesin? hadi gel !

benim için "SEN" "ben" ol; senin için "ben" "SEN" olayım
.. ( devamı )

ÇOCUKTUM BEN SENLE...

Thu, 24 Sep 2009 22:24:00 +0300
gidişin mi daha çok acıtıyor canımı yoksa dönmeyişin mi,

gülümsemelerinin yokluğu mu yarım bıraktı beni, yoksa ardından geriye kalan karanlık mı?

çocukluğumdun sen benim…
bilirsin sevdiğim, çocuk olmak demek; “umut” demek, “güneşi ısıtmak” demek,”yağmurlara bulut yüklemek” demek…

DÜŞÜNDÜRÜCÜ BİR YAZI DEĞİL Mİ ?

Sat, 19 Sep 2009 21:40:00 +0300
.........
Ve, Allah seni seyrediyor.

Her davranışını görüyor, onun için oruç tuttuğunu biliyor, telaş ederek onu utandırmamalısın, sabrı öğrenmelisin.

İlk zeytinin damağına yayılan kekremsi tadı, sonra bir bardak su.

Sonra çorba.

Çorbadan sonra ilk mırıltılı konuşmalar.

Gerçek, saf, içe işleyen bir mutluluk, bir sevinç, büyük bir koruyucun olduğuna inanan o mutlak güven ve huzur.

Sen iftarını açarken Allah sana gülümser, memnun olur, sen iyi bir çocuksun seni sever, sen onu seversin.

Benim Allahım öyleydi, severdi beni, onu kızdırdığımda bile severdi, ben de onu severdim, korkmazdım hiç ya da diyelim babamdan korktuğum kadar korkardım, daha fazla değil.

Ne garip beni Allahın olmadığına dindarlar inandırdı, öyle bir Allah anlattılar ki benim Allahıma hiç benzemiyordu, öfkeli, kızgın, gazaplıydı anlattıkları, cezalandırıyordu.

“Bu benimki değil” dedim, dinimiz birdi ama Allahımız farklıydı artık.

Yollarımız ayrıldı.

Ben çocukken teraviye korktuğumdan gitmiyordum ki, oraya sevindiğimden gidiyordum, Allah gülümsesin diye gidiyordum, memnun olsun diye gidiyordum ve o memnun olduğunda ben çok seviniyordum.

İyiydi bizim aramız.

Konuşurduk bile.

O bana pek cevap vermezdi, daha ziyade ben söylerdim o dinlerdi, isteklerimi samimice anlatırdım, &ldqu.. ( devamı )

EY HAYAT !

Wed, 16 Sep 2009 23:40:00 +0300

Yine mi, yine mi hayat fırlattı beni uzağına, yine mi tıkadı kendime giden yollarımı, yine mi kirletti umudumun mavisini, çürüttü mü yine her türlü hevesimi?
Bıkmadı mı incitmekten, yorulmadı mı kırmaktan, sıkılmadı mı beni tüketmekten…
Ey hayat! Bırak yakamı, çek ellerini üstümden, bitir artık her şeyi!
.. ( devamı )

NE ZAMAN? NASIL?

Thu, 10 Sep 2009 00:30:00 +0300

Ne zaman?
Ne zaman kurtulacağım kendimden, kendi tuzaklarımdan, kendi kendimi uçurumlara atmaktan?
Ne zaman sıyrılacağım zayıflığımdan, zaaflarımdan, kendi kendime sıktığım kurşunlardan?
Nasıl?
Nasıl tamamlayacağım benliğimin eksiklerini, kimliğimin boşluklarını? Nasıl tamir edeceğim ruhumun gediklerini, yüreğimin çatlaklarını?
Nasıl kurtulacağım kendimden, neyle uzaklaşacağım ben’den….

.. ( devamı )

GİT...

Wed, 02 Sep 2009 21:30:00 +0300

sus ! son kelimeyi söyleme ! Söyleme ki son kelimelerin kalmasın içimde, yakmasın canımı, yankılanmasın zindanlarımın duvarlarında...

git ! son adımlarını da al giderken, al ki her hatırlayışımda üstüme basıp geçmesin bu adımlar, yarım yamalak dünyamı yerle bir etmesin...

sus ! "senle her şey güzeldi" deme ! benim için senle her şey güzel değildi ! benim için her şey sendi...

git ! sakın arkana bakma ! arkana bakıp da yeni umutlar ekme yüreğime ! gerçek bir son yaşat bana, gerçek bir bitiş !

sus ! hayatına bıraktığım izlerden bahsetme ! benim bütün izlerimi silmişken bu dünyadan, sendeki izlerimden bahsetme !

git ! "belki bir gün.... kim bilir?" deme ! beni seni beklemeye mahkum etme ! beni yeni beklentilerin kucağına atma...

sus ! sessizliğini de sustur ! yaşadıklarımızı da sustur .. ( devamı )

BİR YAKARIŞ...

Wed, 26 Aug 2009 00:16:00 +0300

Farkındayım Rabb’im, yeniden yeniden sana sığınmaya ihtiyacım var; ama utanıyorum, çok utanıyorum…Örümcek ağı kadar güçsüz sığınaklar içerisinde mağrur bir şekilde o kadar zaman kaybettim ki artık sana sığınamayacak kadar küçüldüm, önemsizleştim…