insanlara güvenmeyi,yüreğimi herkese hesapsızca açmayı özledim...

korkusuzca, ürkmeden, acabasız umutlanmayı özledim... gerçekleşeceğine inanarak hayal kurmayı, herşeyin tozpembe olduğu günlerimi özledim..

çocuk olmayı özledim, yaşamaktan duyduğum heyecanı, daha fazla yaşamak için daha az uyumayı özledim...

ne olursa olsun hayatın güzelliğini savunmayı özledim...

"ben"i özledim, gecenin karanlığından korkmayan, gülümsemeleri ışık saçan, 'bir gün herşeyin güzel olacağı' avuntusuna teslim olmuş "ben"i özledim...

dünyayla dönen, güneşle doğan, yağmurla yağan, gökle mavileşen "ben"i, yaşayan "ben"i özledim...

Yorum (1) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır

Yazan:kayipsehirler | Tarih: 2009-10-12 23:43:16
Konu: ...

tüm yanılmalarına,tüm umutsuzluğuna rağmen güvenmek istiyor..tutunacak bir dal arıyor...sevgiler..

Bağlantı »