SEN VE (BEN)
Galiba kaybettim seni.Uzun süredir itiraf edemiyordum bu gerçeği kendime;ama artık olmuyor,ne yapsam kandıramıyorum kendimi.Gözlerin iyice yabancılaştı bana.Yok dolu dolu bakışların,sevgiyle yoğrulmuş sözlerin yok.Ne yaparsam yapayım sana ulaşamayacağımı biliyorum.Kaybettim seni,kaybettim yüreğindeki yerimi.Biliyorum, bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak,hiçbir şey seninle olduğu gibi anlamlı olmayacak.Gözlerindeki kayboluşumu seyretmek beni çok tüketti.Seni sonuna kadar yaşayıp sonunda kaybetmek mi yoksa bu kaybedişin kaçınılmazlığını hissettiğim zaman senden uzaklaşmak m daha doğruydu kestiremiyorum.Çünkü bu süreç beni çok yordu.Seni yavaş yavaş kaybetmek silinmeyecek derin acılar bıraktı.
İşin en dayanılmaz tarafı ise senin birbirimizi kaybettiğimizin farkında bile olmaman.Öyle bir vazgeçmişsin ki benden,yüreğindeki yokluğumun boşluğunu bile hissetmiyorsun.Olsun,canın sağolsun.Ben seninle çok güzel şeyler yaşadım,senin sayende öğrendim sevilmenin ne demek olduğunu,önemsenmenin lezzetini senle tattım.Artık gözlerin bana eskisi gibi bakmasa da önemli değil,yine de iyi bak gözlerine,asla mutsuzluk girmesine izin verma bakışlarına...Hoşçakal,sevdiklerinle beraber mutlu kal...
